18-04-08

010/ Back to the Future!

  Cosmetics, backstage (10) – Back Cheque to the Future!

Vandaag werd wakker op 17 april 2008. Het is een grote dag. Na een drie weken durend beleg op het lokale BNP Paribas-katoor, ben ik de trotse bezitter van een Franse bankrekening! Mijn oorlogsbuit was echter een pak groter (en antieker) dan ik had gedacht, want niet zonder trots toverde een gladgeschoren bankbediende me een ... chequeboekje (!!!) uit zijn hoed. De lachrimpels rond mijn mond genoten met volle teugen van deze ochtendgymnastiek. Cheques zijn in Frankrijk nog altijd BIG DEAL!

Omdat ik nog nooit een cheque heb geschreven, vroeg ik, eens mijn olijke minachtig voor dit medium voorbij, hoe het systeem eigenlijk werkt. En toen gebeurde er iets wonderlijk. De te vriendelijke bankbediende keek me aan alsof IK degene was sinds 20 jaar was ingevroren in een blok Vienetta... Ola Paula! De wereld op zijn kop. Ik denk dat het leven er, volgens het Franse banksysteem, er ongeveer zo moet uitzien. Cheque it out!

Ik word wakker op 17 april 2008, check mijn email, neem m'n iPod en ga met de metro naar kantoor. (Alles actueel en normaal...). In de late voormiddag ga ik naar de bank en krijg een chequeboekje (damn, we verliezen 20 jaar...). Ik wil met mijn blinkend kleinnood terug naar bovengaan, maar een stel kleurrijke hippies blokkeren de trap met spandoeken "Make Love, No War" (Vive'68). Ik stuur een telex naar mijn collega, en besef even later dat die nog niet is geboren (Lastig). Onze koekoeksklok slaagt 11u als er een troebadoer door de gang loopt om te zeggen dat er cholera is uitgebroken op de rechterover van de Seine (Daar gaat m'n goed uitgekiend dineetje). Ik probeer dus extra te genieten van mijn lunch. Midden in het bedrijfrestaurant brandt een enorm haardvuur met daarboven een heel everzwijn aan het spit, van kop tot staart. Ik vraag de kok een beetje aardappelen, maar die blijkt niet te weten waarover ik het heb (ik veronderstel dat Columbus nog is teruggekeerd). Op mijn bureau wacht een postduif met de boodschap dat de geplande meeting over de nieuwe productlancering is afgelast omdat één medewerker op Kruistocht is, en een andere vrijkaarten heeft voor een veldslag in het Colosseum (Broodjes inbegrepen). Ik wrijf me in m'n lange baard. In de vergaderzaal doen een paar schaarsgeklede mannen erg verdacht rond een enorm houten paard (Wellicht de concurrentie). Op één van mijn stenen tafelen kleeft een papyrus post-Itje dat me vertelt (in hiërogliefen) dat de mensen de laatste millennia opvallend veel beharing vertonen over hun gehele lichaam (dat is beslist een opportuniteit in de cosmeticasector). Ik schrijf een concept voor rughaarshampoo. 's Avonds neem ik mijn knuppel en wandel naar huis. Ik schrik op als blijkt dat een tyrannosaurus een stuk uit mijn metrolijn heeft gebeten. Te voet dan maar, op 4 poten... Eindelijk aangekomen in mijn grot wil ik mijn verwarming aansteken, maar ik ben vergeten hoe ik die twee stenen tegen elkaar moeten kloppen. Bijna ingeslapen hoor ik gerommel. Dat belooft niet veel goed. En voor ik het goed besef.... DE OERKNAL. 

Gelukkig verloopt niet alles volgens de wetten van mijn nieuwe beste vriend, de bankdirecteur!

Paribarisly Yours,

Wouter

00:48 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Ja,
ik wist het al, maar wist de rest van de wereld al dat jij schitterend kunt schrijven en één van de grappigste mensen bent die rondlopen op onze planeet! Je bent een krak en binnen dit en een maand kom ik het je nog eens face to face vertellen!
Tot snel

Gepost door: lot | 18-04-08

Lunchen anno 1500 Hier gingen de Parijse zakendiners door in de Middeleeuwen:
http://www.nosancetreslesgaulois.com

('t is een heel toeristische zaak maar je mag er met je handen eten en dan doe ik niet moeilijk over.;o)

Gepost door: Kaat | 19-04-08

De commentaren zijn gesloten.