27-04-08

013/ Nobelprijzen

Morgen stuur ik een aangetekende brief sturen naar The Nobel Foundation, want ik heb een paar erg belangrijke suggesties te doen.

De volgende Nobelprijs voor de (mentale) Vrede gaat zonder twijfel naar Mr & Mevr Weekend. Ik kan aan geen andere ontdekking denken die elke week tientallen miljoenen mensen herbront. Weekends zijn als leuke dromen: ze komen vaak voor maar ze duren altijd nét iets te kort. Dit zorgt ervoor dat je er al stiekem opnieuw naar verlangt als ze nog niet goed gedaan zijn. Hoe leuk de week ook worden kan.

De Nobelprijs voor (terrasjes-) Economie gaat cum laude naar Mr. Lente. Parijs genoot vandaag van een aangenaam Celsiusorkest, bestaande uit 23 discrete graden en een licht briezende dirigent. De stad vulde zich binnen geen tijd met dure zonnebrillen, één tint te witte benen en capuccino's zo talrijk dat zelfs de organisatoren van de wereldvermaarde Dominoday water in de mond krijgen.

De Nobelprijs voor (hormonale) Scheikunde gaat naar Mevr. Parijs zelfve. Als deze stad zich in haar zonnigste cocktailjurk hijst, is ze on-weer-staan-baar! Haar ivoren huid, de statige gebouwen, scherp afgetekend tegen de blauwe lucht. Haar parken, Jardin de Luxembourg en de Tuilerieën als donkergroene ogen, waarin de onschuld het podium deelt met gespeelde discretie over haar nachtelijke ondeugden. Haar bekoorlijke stem, gebracht door de talrijke straatmuzikanten, zo betoverend als de Sirenen van Ovidius. Op elke straathoek wordt je verleid alles te laten vallen en de rest van de vroegzomernamiddag op een nabijgelegen terras door te brengen. Haar pulserende hartslag, de metro, die je dag en nacht bevestigt dat er op elke moment iets verrassend kan gebeuren: een ontmoeting, een aanslag, een staking.

Op Parijs wordt je verliefd. Maar wel in de breedste zin van het woord, dat wil zeggen met alle euforische, verwonderde, vertwijfelde en frustrerende momenten die elkaar afwisselen met een tempo waarop een verkeerslicht van mening verandert. 

En in deze stad, Parijs, ben ik momenteel in draf op zoek naar de leukste plaats om te gaan wonen. Niet gemakkelijk. Ik laat me voorlopig nog even domineren door haar caprices en onvoorspelhaarheden.

Parisly Yours,

wouter

 

PS. Voor ik het vergeet, de Nobelprijs Literatuur gaat deze keer écht naar H. Claus ;-).

23:48 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.