12-05-08

016/ Expat-atje oorlog

Werken en leven in het buitenland (ook al is het niet zo heel veraf) heeft vaak iets van een rondje geblinddoekt Polonaise-dansen met de locals, de Fransen in dit geval. Je moet zo snel mogelijk zo goed mogelijk in de maat dansen of mensen trappen op je hielen, trekken aan je hemd of gaan te snel zodat de ketting breekt. Het komt er dus op aan de kleine gewoontes, manieren van communiceren en lokale humor te begrijpen en te integreren in je dagelijks handelen.

Iedereen die reeds door olijke nonkel Frank of tipsy tante Eef op een trouwfeest tot een Polonaise werd gedwongen, zal beamen dat dit niet altijd even vanzelfsprekend is. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Expats (de happy few die zich vrijwillig hebben opgegeven voor deze kleurrijke dans) met de regelmaat van de klok op een nogal samenzweerderige manier afspreken voor etentjes, terrasjes, etc. Dit alles met het doel even aan de locals (en hun pakhuis vol rare trekjes) te ontsnappen, en er occasioneel ook even over te klagen.

Als de culturele verschillen tussen mij en een stel Fransen al relatief groot (maar overzichtelijk) zijn, was ik heel benieuwd wat het effect zo zijn van een avond sportief wijndrinken met twee Duitse, een Poolse, een Italiaan, een Braziliaanse met Aziatische roots, twee Britten, een Russische en een Turk. De Olympische Spelen van terrasjesdoen.

Het resultaat was zo grappig als een Antwaarpse deurenkomedie, zo genant als een zuigplek op je neus en zo chaotisch als een Belgische regeringsvorming.

De afspraak leek nochthans niet onoverkomelijk: Le Marais, Café La Palette, acht uur.

Om tien vóór acht krijg ik telefoon van de Duitse delegatie om te vragen waar ik blijf. Ze hadden al naar bijna iedereen rondgebeld, en er was nog niemand. Ook de tafel die we hadden gereserveerd was in de verste verte nog niet beschikbaar. (Verrassing!). Ik arriveer rond kwart na acht, een hoopje rond half negen, onze gereserveerde tafel rond negen uur, en uiteindelijk de Italiaan om kwart voor tien, met de onsterfelijke quote : Ittisa not eazie in this citie to have Vespa, die taxi donnote look around when theye drive. Ondertussen hadden de Duitsers reeds vier halveliters op, evenals de Britten, maar dan wel op de helft van de tijd. Als de Russische ontdekt dat haar stoel een beetje wiebelt confronteert ze de garçon met dit onaanvaardbare gegeven. Wanneer ze verbouwereerd ontdekt dat de ober niet erg onder de indruk lijkt, vraagt ze op theatrale wijze op ze met de manager kan spreken. De Turk ziet zijn kans schoon en bied de Russische met veel omhaal zijn stoel aan, ondertussen zegt hij tegen de ober dat het allemaal "pas de problème" is, en gunt hij zich voor de rest van de avond het recht om enkele nog oog te hebben voor de boezem van de deerne die hij uit haar penibele situatie heeft geholpen.

Tijd voor wijn. De Braziliaanse drinkt alleen maar wit, want rode wijn maakt haar "too hot". Het leek even alsof de Turk, hoewel hij zijn Oostfrontoffensief gemotiveerd voortzette, de halve rode wijnkelder van de brasserie ging bestellen. De Poolse hield een gepassioneerd discours over  het feit dat de Franse horeca verplicht zou moeten worden om meer wereldwijnen op de kaart te plaatsen, want "wie wilt er nu nog Franse wijn drinken?"... Een van de Britten maakte een snelle berekening met welke drank je maximaal alcohol verkrijgt tegen minimale kosten. Zijn Britse vriendin was ondertussen spoorloos verdwenen. Alles werd duidelijk toen de ober ons kwam vragen of er een toevallig iemand Charles noemde, want er was een dame op het toilet al minutenlang die naam aan het roepen. Details vragen een stevige maag...

Om de conherentie te garanderen produceerde dit internationaal allegaartje een aantal decibels dat alleen een soundchecker van een punkrockband kan waarderen.

Een mens moet iets overhebben voor zijn glas Chablis en drie plakjes Saucisson!

ex-Patrisly Yours

groep-polonaise

01:04 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Zouden onze vooroordelen dan
toch kloppen over onze andersge-
kleurde en andersklappende mede-
mensen...
Padre

Gepost door: Padre | 14-05-08

De commentaren zijn gesloten.