05-06-08

022/ Speeddating

Een dag zoals het kijken naar heruitzendingen van Friends. Niet verrassend, maar wel geanimeerd. Toen ik rond 21u met Norah Jones ("Come away with me") in de lift stapte had ik een Matrix-moment.

Een Matrix-moment valt het best te omschrijven als een flits, meestal enkele seconden lang, waar de tijd even stilstaat, je dingen doet die je anders nooit zou doen. Van nature onvergetelijk, is het bijna zeker dat je hun bijzondere smaak nog herinnert wanneer je (véél) later je kleinkinderen op schoot neemt, en hen vertelt dat de grijze dametjes van K3 ooit een blond, rood en kastanjebruin waren. Het zijn de beste frames van de pellicule van je leven (nou ja...).

Ik stond ik de lift. Tussen het 6e en het 3e verdiep was er niets bijzonders te melden. Toen stopte de lift. De aluminium schuifdeuren die zich anders zo zenuwachtig, bijna hijgend openreppen, leken op te gaan met de elegantie van de deuren van een balzaal. En daar stond ze. Het mooiste meisje van Parijs. Ik had haar wel n's vaker gezien. Als je haar kruist in het bedrijfsrestaurant is het een beetje zoals compleet onverwacht een perfecte aardbei op je schrijftafel te vinden. Amerikaans van oorsprong, stralende ogen, brede mond, enkele sproetjes.

Ze stapte in, gevolgd door een collega, een echte Française. Ik knik vriendelijk (één van mijn specialiteiten!), en hoop stiekem dat de lift in panne valt (en dat de Française in een prachtige kandelaar verandert). In plaats daarvan hoor ik dat de Française tegen haar zegt : "...Dus ik zet je af aan Place de L'Etoile...". Zonder er bij na te denken vraag ik doodleuk: "Hé, dat treft, mag ik meerijden?". Mijn lippen voor één keer sneller dan het rood op mijn wangen. Eén moment wist ik niet zeker of ik dat luidop had gevraagd of  me enkel hard had ingebeeld.

(Nu moet je weten dat je in Parijs al zou twijfelen als je in een middelmatig restaurant het zoutvaatje van de aangrenzende tafel wil gebruiken. Dus aan volslagen onbekenden vragen, om 21u 's avonds of ze je niet aan de andere kant van Parijs willen afzetten, was op z'n minst ...verrassend...)

De Française, ergens op de snelweg Verrassing tussen afrit Gechoqueerd en afrit Geïntrigeerd, besluit deze laatste te nemen, kijkt even snel over en weer, en zegt dan snel. Oui, pas de problème. De Amerikaanse jonkvrouw giechelt zoals ze dat alleen over de Plas kunnen. Dat moet de eerste keer in m'n leven zijn dat ik dat aantrekkelijk vind.

De vruchten van mijn perfect misplaatste vraag : 25 minuten Rénault Scénic (babyzitje inclusief) met Française en met haar. Erg leuke babbel, een kleine slappe lach, een emailadres (ze heet Coleen) én een reden om een attentie te sturen ter bedanking.

Suggesties iemand? Ik wel.

Parisly Yours

wouter

 

23:52 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Allright, nu gaan we helemaal de goede kant op! Go Wouter, go Wouter :)

Gepost door: Nina | 06-06-08

Goed bezig, ik ga toch ook dringend eens een matrix-moment moeten inlassen denk ik of ga ik moeten wachten tot het helemaal vanzelf komt, waarschijnlijk wel...
Dikke zoen
ps suggesties heb jij uiteraard niet nodig en dat weet je wel...

Gepost door: lot stevens | 08-06-08

ja verdorie, het begint daar precies te vlotten in Parijs. Doe zo voort zou ik zeggen!

Gepost door: Trees | 13-06-08

De commentaren zijn gesloten.