16-07-08

027/ Salty Skinny Dippin'

Stel je voor… Een stormachtige dag in maart. Je zit op een kleine visserssloep ergens op de Noordzee. In een schijnbaar oneindige race tegen de tijd heb je de klok rond gewerkt op het buitendek. Je handen zijn hard van de kou. Het zout brandt prikkelend op je gesprongen lippen... Met een oordverdovend gebulder beuken zijdelingse golven zonder ophouden in op de roestige boeg. Beetje bij beetje vreet het zout aan het metaal en aan jouw mentale weerstand. Het is een ongelijke strijd. Je ogen tranen door de strakke Noorderwind die zonder ophouden de stabiliteit van de kreunende boot op de proef stelt.

En dan. Plots. Stilte. De loodzware wolken worden als door een bovennatuurlijke kracht uit elkaar gedreven en een eerste scherpe zonnestraal baant zich een weg tot diep in het rustig geworden water. De nog steeds fiere, maar uitgerafelde vlag aan de hoogste mast buigt zijn hoofd. In de zon is het aangenaam warm. Het enige geluid dat deze pasgeboren stilte eert is het herhaaldelijk krijsen van een zeemeeuw in de verte. Je ruikt een heerlijke pot verse koffie en een appelcake. Als in een roes stopt je lichaam met de arbeid, geparalyseerd door het intens verlangen naar die koffie. Je spieren ontspannen, met gespleten ogen kijk je verwonderd naar de zon, die enkele minuten geleden nog onmetelijk veraf leek, maar je nu als een vertrouwde minnaar(es) in de armen sluit.

Welnu, dat is het gevoel dat vandaag bij me is opgekomen toen ik besefte dat de laatste grote meeting, de laatste strakke deadline en de laatste dringende briefing vóór de vakantie achter de rug zijn. Het is BIJNA vakantie. De heilige drievuldigheid: Va, Kan & Tie. Na maanden van ononderbroken Noordzeevissen (nou ja...), heb ik het geroken, het aroma van rust, het terugvinden van je vrienden, het spreken van je eigen taal. Het gevolg is dat mijn mechanisme zich volledig op non-actief heeft gezet. Mijn bewustzijn probeert me al de hele dag, tevergeefs, in te lichten dat ik nog 2 dagen op kantoor ben, en dat niets doen echt héél weinig is. Het sterkste argument is wellicht dat het in september met dezelfde intensiteit zal herbeginnen, en dat ik me deze vrolijk nutteloze dagen in de twilightzone grondig zal beklagen.

Mijn storm is wellicht niet achter de rug. Ik denk dat ik midden in het oog zit. Het ideale moment om de zeilen en knopen na te kijken en eventuele averij te herstellen. Je voorbereiden op wat komt. Maar ik kies toch even voor de koffie en de appelcake op het bovendek. Zonnefactor 30!

 Apathosly Yours

wouter

20:41 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

mmmm de zoete geur van vakantie....en appelcake mmmm

Gepost door: Ann | 17-07-08

Geniet ervan, maar vergeet niet af en toe iets te schrijven...Voor mij, hardwerkende mens zonder vakantie in zicht, is Cosmetics namelijk mijn kopje-koffie-met-appelcake!

Gepost door: Nina | 17-07-08

Zalige zee en zon
Aanwiezegdut....

Gepost door: Padre | 25-07-08

Heb een award slash stokje voor u liggen, gratis af te halen op het welbekende adres...

Gepost door: Nina | 25-07-08

De commentaren zijn gesloten.