25-11-08

039/ Du vin, du pin, et une magazin(e)

Tegenwoordig wordt er veel van een mens verwacht. Als je visitekaartje je stereotypeert als een jong, dynamisch kader, ben je opeens verplicht 24 per dag zinvolle dingen te doen. Een overzichtje van het Olympisch minimum.

  • 4 talen spreken en een vijfde leren, puur uit interesse.
  • Dinertjes geven met professioneel origamisch behandelde servietten en op maat gemaakte theelichtes.
  • Alle exposities en films gezien hebben die meer dan 3 sterren krijgen in een cultureel verantwoord tijdschrift.
  • Alle steden van onze hemisfeer bezoeken, en liefst in een niet-toeristisch kader.
  • Elke seizoen het interieur van je appartement volledig vernieuwen en bovendien een zinvolle uitleg verzinnen voor elk absurd stuk dat je aan je muur hangt.

En daarbovenop wordt het nog eens verwacht dat je elke dag op de hoogte bent van alle feiten, nieuwtjes, beursresultaten, weers&horoscoop-voorspellingen en oplossingen van Sudoku.

Vorige week donderdag wees Murphy me zonder omwegen op de werkelijk: ik informeer me niet genoeg. Het bleek de nationale dag van "Le Beaujolais Nouveau est arrivé" te zijn... een klassieker in Frankrijk. Ik was natuurlijk niet op de hoogte, en toen ik onwillekeurig aan m'n collega vroeg waarom ons bedrijfsrestaurant vol plastieke druivenranken was gestouwd, keek die me aan alsof ik vroeg of de paus een man of een vrouw is: ver-bou-we-reerd.

Toen heb ik besloten me semi-professioneel te informeren, en Mdm Fortuna stond aan mijn zijde, want vandaag heb ik een bijzonder aanbod ontvangen van mijn allerliefste bankdirecteur (cfr. 010/Back to the future). Het gaat over een eenmalige korting op een hondertal tijdschriftabonnementen! Totaal marketingongevoelig (zoals elke consument) heb ik me onmiddellijk laten gaan. De vraag was alleen met welk tijdschrift ik me ter dege ging kunnen informeren (Het blijft me trouwens verbazen hoeveel week- een maandbladen er bestelbaar zijn). Ik moest een vergelijkbare basis vinden om de relevantie van elk tijdschrijft in mijn leven te evalueren. Mijn test was even eenvoudig als briljant: hoe schrijven deze tijdschriften over het evenement der evementen,  "Le Beaujolais Nouveau est arrivé"?

 

Time Magazine: Le Beaujolais Nouveau est arrivé, 't werd hoog tijd !

Auto Plus : Le Beaujolais Nouveau est arrivé, hij werd onderweg geflitst tegen 173 km/u in zijn nieuwe kist.

Elle Magazine: le Beau Joli est arrivé!

Express : Le Beaujolais Nouveau est arrivé, maar hij is reeds terug vertrokken...

Top Santé: Le Beaujolais Nouveau est arrivé. AFBLIJVEEEEE !!!

Internet Pratique : Le Beaujolais Nouveau est arrivé, hij is uitstekend met cookies.

Le Chasseur Français : Le Beaujolais Nouveau est arrivé, niet gaan schieten na drie flessen.

Psychologies : Le Beaujolais Nouveau est arrivé, dit is niet uw fout. Relax !

Science&Vie : Le Beaujolais Nouveau est arrivé, het best koel bewaren, bij voorkeur in een zwart gat.

Maison&Bricolage : Le Beaujolais Nouveau est arrivé, hopelijk is uw doe-het-zelf wijnkelder klaar

Puzzel Magazine: Herschik, eL eBajuolasi uNuvoea tse variér

Paris Match: Le Beaujolais Nouveau est arrivé, Nicole Ricci gloeiend jaloers op deze populaire nieuwkomer

Test Achat : Le Beaujolais Nouveau est arrivé. De kurken koop je het best apart in de Colruyt en de étiquettes op rollen van 3000 in de Makro.

France Football: Le Beaujolais Nouveau est arrivé als nieuwe trainer van les Bleus, na Raymond Domenech kan het alleen maar beter.

Voorlopig ben ik er nog niet uit aan welke kennisbron ik me laven zal, maar met al die Beaujolais in het verschiet ken ik alvast een goed alternatief.

Palirely Yours

wouter

beaujolais

00:01 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-11-08

038 / Steigers & Bel 20 keer terug

Toen enkele weken geleden de hele wereld op zoek was naar die enkele beursgenoteerde stijger wist ik wel beter: in Wall Street, the City en Tokyo lagen enkel dalstenen, begroeid met Lelietjes van Dale. Alle steigers stonden, als uit de hemel gevallen, op een melkzonnige ochtend voor het raam van mijn terras.

Mijn zicht, mijn zucht, mijn groen, mijn lucht. Ongeveer alles waarvoor ik dit appartement had gekozen was Tantalusgewijs afgeschermd met metalen buizen, houten trappen en kunststof netten. Het was een beetje zoals wakker worden in de buik van de Walvis van Jona, Transformer-Edition. Dit zag er geen ééndagsoperatie uit...

Wie steigers zegt zegt werken.

Wie werken zegt zegt verbeteren.

(Trouwens:  Wie werken werken zegt stottert)

dus het was afwachten tot de blauwe PVC-wolken terug plaatsmaken voor grijze (maar échte) herfstwolken.

De tweede dag van mijn visueel gevangenschap zaten er er een zestal half-professionnele briefjes in mijn bus om me er attent op te maken dat mijn woonst nu extra kwetsbaar was voor inbrekers. Ik kon interessante deals krijgen voor het verzekeren van antiek, vleugelpiano's of voor het leasen van een stel Rottweilers op weekbasis... Ik heb lang getwijfeld, maar aangezien er geen vergelijkbare aanbiedingen kwamen voor overtijdse afwas, dode druivelaars of defecte broodroosters besloot ik te passen.

Sindsdien word ik elke ochtend wakker met een immer origineler wekkergeluid: vallende buizen, vloekende Polen, een kärcherstraal op de ruit, gewapper van losgekomen plastiek, een startende compressor,... de mogelijkheden zijn oneindig (is dat trouwens ook geen stelling?).

Ondertussen zijn we al bijna twee maanden verder, en buiten het feit dat er op mijn terras een stoflaag ligt even dik als op de Maan (wat wel handig is bij potentiële inbreker-identificatie) is er nog niet veel veranderd. Ik heb de verantwoordelijken al 20 keer gebeld om te vragen wanneer de werken gedaan zijn, en het lijkt als of ze op hun kalender kijken welke dag ik bel, er een week bijtellen en me met die datum afwimpelen. Binnenkort spreek ik Amnesty International aan om me vrij te schrijven...

Tralisly Yours

wouter

Steigers

00:43 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-11-08

037 / Het woord bij het beeld

Iedereen is ze wel als n's tegengekomen. De extraverte ervaringsexhibitionist(e). Mensen die, als je het onfortuinlijke lotje trekt er op een receptie aan te worden voorgesteld, hun hele leven uit te doeken doen in een tijdspanne waarin je normaal gezien  net je tanden kan poetsen. Het olijke gegeven dat ze tot hun 6 jaar met een pamper sliepen, die ingegroeide nagel op scoutskamp in 1994, de schok die ze voelden op 9/11 en dat verschrikkelijke sollicitatiegesprek met die sexistische HR-directeur enkele jaren geleden... Voor je er in slaagt een tweede cocktailtomaatje te domineren ken je de naam van hun suikertante, de schoenmaat van hun turnleraar en de favoriete brokken van hun door ouderdom overleden zwarte labrador.

Op het andere uiteinde van de mensenwipplank zitten mensen die bestaan uit een oneindig aantal laagjes. Complexe persoonlijkheden die zich slechts op het ritme van de zandloper te kennen geven. Puntje na puntje, zoals Pissarro of Paul Signac hun schilderijen leren kennen. Karakters voor fijnproevers.

Op kantoor werkt er zo'n mejuffrouw. Ze draagt de naam van een bloem. Of een bloem draagt haar naam. Ze was altijd al vriendelijk, maar zonder meer. Het was wel duidelijk dat ze geen die-hard carrièriste was zoals ik die af en toe kruis tijdens mijn Expédition-Paris. Na enkele weken leer ik dat ze nog bij de grootste parfumeurs van Parijs heeft gewerkt. Dat verklaart de poëzie die ze onbewust schrijft als ze over kleuren, beelden of bepaalde geuren spreekt. Als ik haar even later vraag wat die fijne schrammetjes op haar handen zijn, vertelt ze me dat ze op haar kleine appartement twee eekhoorns opvoedt. Ze heeft er half Europa voor doorkruist. Ik kom te weten dat eekhoors alles verstoppen van enigszins vervoerbaar is: bestek, een integrale ruiker bloemen, ondergoed, shampoo (yes!), een stuk tapijt (eerst bijten, dan trekken),... Eekhoorns sparen alles op voor de magere tijden, maar als ik hoor wat die diertjes verzamelen, kan ik alleen maar besluiten dat ze een nucleaire holocaust verwachten!

Haar gemoed schommelt meer dan je zou verwachten. Tijdens een lunch kom ik te weten dat ze erg intensief schildert, en dat haar humeur meegaat met de inspiratie (of zijn scherpe afwezigheid) van haar schilderen. In de loop van de jaren heeft ze al zo'n 150 tableaus gemaakt met slechts enkele heikele puntjes:

  • De meeste doeken zijn meer dan een vierkante meter, wat tot gevolg heeft dat er zich een latent stockageprobleem ontwikkelt. De logistiek geëngageerde eekhoorns bijten er op zon- en feestdagen wel n's een stukje uit, maar blijkbaar ligt de productie hoger dan de consumptie.
  • Ze kan zichzelf niet overhalen één enkel doek van de hand te doen, te verkopen, weg te schenken voor een veiling ten voordele van Levenslijn,...

Daarboven was er nog iets opmerkelijker. Geen enkel schilderij is helemaal af, voor de eenvoudige reden dat ze nog geen gepaste manier had gevonden om haar doeken te signeren. Dat was pas fascinerend.  Al jaren schilderen, en toch het geduld hebben te wachten op de juiste handtekening. Tijdens die lunch vertel ik haar dat ik af en toe schrijf (nog het liefst met de hand) en dat ik ooit mijn eigen naam wel 1000 keer na elkaar heb geschreven tot ik vond dat-ie visueel perfect was. 

Sindsdien is het idee haar handtekening te ontwikkelen me chronisch blijven achtervolgen. Tijdens verloren momenten nam ik spontaan een viltstift, en op de achterkant van duurkartonnen boards heb ik enkele honderden giïmproviseerde kalligrafieën van haar naam geschreven. Het ging als vanzelf.

Met een halve knipoog gaf ik haar de boards, niet ontevreden van bepaalde voorstellen.  Vrijdag vertelde ze me dat ze 40 doeken had gesigneerd, met een handtekening geïnspireerd om mijn schrijfsels. Een dijk van een compliment vond ik het. Ze voelde zich erg opgelucht dat ze haar schilderijen eindelijk helemaal kan afwerken, en ze gaat me misschien een doek maken bij wijze van 'dank je'. (Hoewel ik denk dat ze nog steeds niet over haar schilder-scheidingsangst is). Ik maak alvast een plaatsje vrij aan de muur.

Parisly Yours

wouter

00:14 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |