06-12-08

041/ Bye Bypass

Wat is er zoeter dan het vinden van een binnenweg op je vertrouwde pendeltraject? Wie heeft er nog nooit wat hoekjes afgesneden om iets sneller te bereiken? Het plezier van het ontdekken van shortcuts in MS Windows valt met geen Word te beschrijven (trouwens, ik hoop dat iedereen "ALT-TAB" kent)...

Onlangs las ik een interessant Afrikaans spreekwoord:

Seul on marche plus vite, a deux on marche plus loin... 

De existentiële diepgang van deze 11 woorden is me geenszins ontgaan, en ik voel me dan ook relatief oncomfortabel om het in een professionele context te interpreteren...

Er is echter een duidelijk verband met mijn een fenomeen op kantoor dat een lepeltje aandacht verdient. Productontwikkeling heeft een erg grote subjectieve factor. Het gevolg is dat discussies zelden gebaseerd zijn op harde feiten. He meer mensen je bij je project betrekt hoe trager het gaat, omdat iedereen met zijn eigen definitie van schoonheid, efficiëntie, moderniteit, zachtheid, vrouwelijkheid,... komt aandraven.

 

Spreekwoordgewijs wordt dit al snel:

> Alleen stap je sneller...

> Met twee wandel je verder...

> Met drie is er altijd eentje die de juiste weg in twijfel trekt...

> Met vier moet er eentje die zijn veters bindt, terwijl een ander krampen in zijn kuiten heeft...

> Met vijf is er altijd een die een omweg wil maken om kaarsjes te gaan kopen bij Ikea, terwijl een tweede zijn zwemvijver wil filteren, een derde deelneemt aan het wereldkampioenschap zandkasteelbouwen en de voorlaatste een Klavertje Vier zoekt.

Van nature relatief ongeduldig ben ik zelf een grote aanhanger van de binnenweg. Vandaag ben ik dan ook het slachtoffer geworden van deze overtuiging. Door een nakende consumententest (cfr. 018/Big Brother, Small Margin, Zero Excuse) moest ik bepaalde visuele voorstellen snel laten valideren. Mijn N+1 en N+2 (directe bazen, nvdr) waren toevallig beiden in vakantie vandaag. Omdat ik met hen enkele gezonde meningsverschillen cultiveer over hoe bepaalde dingen moeten gebeuren, dacht ik vandaag een homerun te slagen: Als ik het aval van mijn N+3 (very VIP!) zou bekomen, zou de discussie met mijn twee directe bazen voor eens en altijd gesloten zijn. 

Tijd voor een bypass. In een welonderbouwde email (met iedereen in copie) presenteerde ik mijn voorstellen. Net op de SEND-button gedrukt (of Ctrl-S / Ctrl-Enter voor mijn mede shortcut-liefhebbers) dacht ik dat de buit binnenwas. Het was enkel nog wachten op zijn OK. Ik wist ook dat, als er geen antwoord (of erger: een negatief antwoord) kwam, ik deze zelfgeknutselde vrijgeleide wel eens zou kunnen beklagen.

En toen... Stilte. Géén antwoord.

Ik ben dan wellicht ook de eerste persoon bij wie, na het gebruiken van een bypass zijn cardiologische situatie verslechtert. Natuurlijk gebeurt dit vlak voor een weekend, zodat je de volle 48u de tijd hebt om te beseffen dat je maandag op je donder gaat krijgen...

Ik ben duidelijk niet gemaakt voor bypasses. Ik heb dan ook beslist om te stoppen met roken, om alle potentiële bypasses te vermijden...

 

Prsly Yours

wouter

 

00:28 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-12-08

040/ Plant Aardig


Uitgaan is geweldig. Wat me echter blijft verbazen is het onbeschrijfelijke gevoel waarmee je de volgende dag veel te laat wakker wordt. De droge mond, kramme spieren en verwaterde herrinneringen buiten beschouwing gelaten is het vooral de vegetale mentale toestand die ik vreemd vind.

Hoe komt het dat mensen die tot in de vroege uurtjes zijn uitgeweest systematisch de hersenactiviteit van een Bintje ten berde brengen? Een volwassen etmaal na mijn laatste sortie, vroeg ik me dan ook heel geleerd af: Bestaat er een wetenschappelijk verband tussen feesten en het kweken van groenten? Dus verdiepte ik me tijdelijk in de Kennis van Kartoffel, de axioma's van Annabelles en de postulaten van Pommed'terre.

De bevindingen zijn onthutse(potte)nd:

In de aardappelwereld zijn er 3 oogsten: de vroege, de middelvroege en de late oogst. Een eerste verband met menselijk uitgangsgedrag. Feesten kennen vaak golven bezoekers die geharmoniseerd komen en gaan. De Gratis-binnenkomers-voor-middernachters, de Om-2-uur-thuis-want-morgen-voetballers en de Nog-eentje-en-nóg-eentje-want-mijn-vriendin-is-toch-al-kwaaders (a.k.a Veni-Vidi-Velcros) zijn drie internationaal beschreven golven. 

Van de aardappel is zijn hoog vitamine C gehalte algemeen gekend. Bij mensen is het aangetoond dat gemiddeldhoog alcoholgebruik de opname van vitamine C (als ook die van B1, B6 en Foliumzuur) hindert. Dit is onbetwistbaar een omgekeerd evenredig verband.

Aardappelen eindigen in 45% van de gevallen in de vettigheid, gaande van chips tot echte Belgische French Fries. Een empirische observatie toont dat ook minstens de helft van feestend Europa de nacht afsluit in een pittabar, shoarmatent of Kebapperie. Een derde en finale link!

Nu we wetenschappelijk hebben aangetoond dat er heel wat te leren valt van de aardappel, zijn er enkele regels die ik in naam van de going out gemeenschap wil heronderstrepen: 

  1. Als je aardappels te vroeg oogst, zijn ze giftig (alkaloïden...). Dus op een feestje mag je ons nooit te vroeg mee naar huis boegseren. Het risico op weinig verteerbaar gedrag is reëel.
  2. Eens geoogst mag je aardappelen niet lang in het licht laten liggen, of ze worden groen, en (u raadt het al) giftig, dit keer door solanine. Dus als we dan eindelijk (ok, te laat) terug zijn van het feestje, is het ten sterkste af te raden te beginnen babbelen, lange vragen te stellen of andere activiteiten uit te oefenen die ons bewustzijn vergen. Het Leitmotif is slapen.
  3. De jaarlijkse, grootschalige aardappeloogst heeft er in België toe geleid dat de herfstvakantie werd ingevoerd. Wees dus vooral geduldig met ons, je weet nooit wat voor goeds er uit de bus komt met feestjes bouwen.

Patatsly yours

wouter

 Potato Man

00:24 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |