15-01-09

044/ Hoopjes Koopjes

Het staat in de sterren geschreven: januari en juli delen, naast een gemeenschappelijke eerste en laatste letter, iets bijzonders (tot grote woede van een verongelijkte juni): de koopjesperiode.

Het zijn de twee maanden dat mannen in maatpak hun traditionele middagpauze op kantoor (met enige tegenzin) inruilen voor een snelle snack met Hennes, een sushi-lunch met Massimo of een opzichtig etentje met Hugo & Ralph.

Oudjes met een Volkswagen Jetta zoeken tevergeefs naar een plaatsje nabij de ingang van het immense shoppingscentrum. Na twintig minuten trekken ze willekeurig hun handrem op, en wiebelen binnensmonds vloekend uit hun wagen.

Dames in dure jassen, met een blik tussen ongerustheid en onoverwinnelijkheid, delven slim weggemoffelde cache-coeurs en truitjes uit donkere hoekjes in overvolle boutiques. Soms zie je ze geheimzinnig blauwe bolletjes op etiketten vervangen door rode bolletjes. -30% wordt -70%, voor de zachte prijs van 40% extra rood op de wangen.

Studentes moderne talen scheuren zonder aarzelen nieuwjaarsenvelopjes open, en steken Paris Hilton naar de kroon met hun inspanning zoveel mogelijk kleurige zakjes mee te sjouwen tijdens marathons van luid gegiechel en stille spiegelingen in smetteloze vitrines.

Moeders smijten zuchtend de vodjes afgedragen, onherroepelijk gevlekt en uitgerafeld denim weg, die luie zonen tot 'favoriete jeans' hebben gedoopt. Om een oppervlakkig schuldgevoel te verdringen, proberen ze uit te zoeken of zoiets best in de PMD (rits), de GFT (ketchupvlekken) of bij het restafval kan worden begraven.

Die luie zonen kopen op hun beurt te korte broeken, te smalle T-shirts, een overmaats hemd en ongelijke schoenen... Door een gebrek aan tijd, zin, motivatie, energie en interesse (waardoor ze het vertikken een paskamer te nuttigen), negeren ze geheel het handgeschreven bordje waarop staat "Solden worden noch geruild, noch terugbetaald". Eens thuisgekomen voltrekt zich het onherroepelijke en hijsen ze zich, door noodzaak gedreven, opnieuw voor zes maanden in de weinige oude kleren die moederlijke razzia hebben overleefd.

Overwerkte mejuffrouwen aan talrijke kassa's danken Rexona en ballerina's voor hun bestaan. Ze presenteren haastig de rekening aan de mannen in maatpak, zonder op drinkgeld te rekenen. Ze roepen via de micro om dat de eigenaars van de grijze Volkswagen Jetta dringend de enige uitrit van de parking moeten vrijmaken. Ze vervangen rode bolletjes opnieuw door blauwe bolletjes waarbij ze (op een bijna geloofwaardige toon) aan blozende dames vertellen dat het rode bolletje wellicht per toeval op het foute kledingstuk is gevallen. Ze vertellen studentes moderne talen dat ze een geweldige keuze hebben gemaakt. Ze wijzen luie zonen op het handgeschreven bordje aan de kassa.

 En ik, ik heb me een hoedje gekocht, maar blijkbaar zijn de solden op accesoires niet van toepassing... Leve juni!

Pas-salesly Yours

wouter

00:28 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Je bent je verhaaltje vergeten afmaken...
De overwerkte mejuffrouw feliciteerde alsnog de jongeman met zijn hoedje: "Chapeau"!
;-)

Gepost door: cha | 15-01-09

De commentaren zijn gesloten.