29-01-09

045/ Patience

 

Het gebeurt niet vaak, maar het gebeurt. Zoals een nietig stukje ijs en steen door de ruimte schiet, en in de juiste atmosferische baan het dromerige spoor schaatst van een vallende ster, zo kruisen bepaalde woorden soms je gedachten. Ze lijken banaal, stoffig, vaak gehoord, maar op een overklaarbaar en volslagen willekeurig moment banen ze zich een weg voorbij je oren, dringen in je hoofd en kaatsen daar, als door duizend spiegels gebogen, de hele dag rond. Al spinnend verliezen ze al hun betekenis alvorens duizend nieuwe betekenissen te krijgen.

Toen ik kleiner was heb ik dit gehad met woorden zoals gisteren en stereo, later met blues. Vandaag met patience... geduld. Een mij niet adresseerd gesprek schuifelde voorbij tijdens een van de te vele koffiepauzes. Het enige woord dat kristalhelder tot me doordrong, alsof de hele wereld zijn adem inhield, was patience. Een woord gedefinieerd door zijn vervolg, en toch eindeloos als de zee, gevuld door leegte. Een steeds uitbreidende collage van beelden deed de wanden van mijn hoofd bijna barsten.

Patience. Het luie broertje van Impatience, Actie & Initiatief.

Patience. Het excuus voor ieder die nog niet gevonden heeft wat hij wil, maar er eigenlijk ook niet naar zoekt.

Patience. De stamvader van Windows-tijdverdrijf.

Patience. Een jager in de Savanne.

Patience. Indiaanse arbeiders die twee dagen wachten op een bus, zonder dat ze weten dat of wanneer die komt.

Patience. Parijse kaders die 2 minuten wachten op een metro, en daarbij zoveel zuchten dat ze een hete luchtballon kunnen vullen.

Patience. Verlangen zonder hormonen.

Patience. Een fout liedje van Take That (wellicht Windows-fans van het eerste uur).

Patience. De Sixtijnse Kapel.

Patience. Liefde voor een getrouwde vrouw.

Patience. Een vulkaan die al sinds mensenheugenis inactief is.

Patience. Een surfer die wacht op de perfecte golf.

Patience. Een boom.

Patience. De seconde tussen de laatste gedragen noot van een chello concerto en het uitbarsten van een oorverdovend applaus van een geroerde menigte.

Patience. Het levenslang Lotto spelen met dezelfde nummers.

 

En dan is het woord weer weg. Hoe lang? Patience...

Parisly Yours

wouter

23:55 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.