05-03-09

047 / Guinness Book of February

Het is algemeen geweten:

De nominatief is wat het is, saai maar oprecht.

De comparatief kan zijn wortels in de kleinstedelijke burenjaloezie niet verbergen.

De superlatief is ontworpen voor adrenaline-junkies, megalomanen & Emirati.

De rosbief zit vol groeihormonen. Dus consumeren met mate.

Een normale maand zou de laatste vier rechtvaardig verdelen om de emotionele, financiële & biorythmische balans van het menselijk geslacht in evenwicht te houden.  Februari had echter andere plannen. Het is niet voor niets de enige superlatieve maand (want ongedeeld 's jaars korste). In de chronologischste volgorde.

Alles begon met een geweldig vriendenbezoek in Dubai, veruit decadentste plaats die ik ken. Gebouwen die de Eiffeltoren degraderen tot een elegante cocktailprikker. Fortuinen die de Koningin van Engeland in haar blootje zetten. Auto's waarvan wij jongens niet eens konden dromen dat ze echt bestonden. Hotels die het Waasland Shopping Center de allure geven van een krantenkiosk en feestjes die ... nou ja. Het intrigerende aan decadentie is dat we altijd geleerd hebben het te verfoeien en het met een linkse krant onder de arm te minimaliseren tot zinloze verspilling. Maar er is een plaatsje in ons hoofd dat onmiskenbaar is aangetrokken tot  "Life with an open bar".

Tijdens dezelfde trip hebben we een toer gedaan in Oman. Een land met een Sultan (Qaboos bin Said Al Said, ofte Boesi voor de vrienden), enkele onvergelijkbaar vriendelijke mensen, bergen en verder ... de leegste leegte. Woestijn en foie gras zijn wellicht de meeste tegengestelde woorden sinds Bush en Kyoto. Toch delen ze de zeldzame eigenschap dat je ze niet naar waarde kan beschrijven. Termen zoals zand, leegte, droogte, rotsen en 'niets' missen glansloos hun doel om de unieke, sacrale sfeer te omvatten die de woestijn ademt. (Tip: probeer de oefening thuis met foie gras...). Om stil van te worden.

Enkele dagen terug in Frankrijk kreeg ik van m'n zus het blijdste nieuws. Louise, de eerstgeboren dochter van P&N, meermin van Rhône & Schelde, is geboren. De uitgebreide familie stelt het erg goed en ik kan niet wachten om dat geluk van dichtbij te gaan degusteren!

Köln, Carnaval. In 't kort : het gekste wat ik ooit heb gezien. In een feestmarathon van vijf dagen tijd helpt den Duts jaarlijks zijn plichtsbewuste imago naar de knoppen in de onnozelste outfits, met de grootste hoeveelheid alcohol sinds Oktoberfest en de grootste dosis free love sinds Woodstock.

Het laatste weekend van februari, was tevens het zonnigste, misschien wel van het hele jaar. Hoog bezoek uit Belgo-Italiaanse kringen. La Ville Lumière, a.k.a Lichtstad, a.k.a Città delle Luci maakte zijn reputatie van verrassend, romantisch & adembenemend helemaal waar. De kunst van het niets doen. Rosé wijn op Place de Vosges met de misschien langste gevolgen ooit gemeten. To be continued.

Most Parisly Yours

wouter

00:10 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.