17-03-09

048 / Briefdeslief

Er staan geweldige foto's van de Niagarawatervallen op Wikipedia. Toch gaan er nog elk jaar miljoenen mensen, gedrapeerd in een fluogele, plastieke regenjas, in gammele bootjes het natuurgeweld van dichtbij verkennen. Want 't is beter in 't echt

Alles wat Michael Jackson tijdens zijn 42 concerten in Londen gaat brabbelen is te vinden op internet. Toch waren de 500.000 tickets sneller uitverkocht dan dat een geroutineerde scheidsrechter een rode kaart kan trekken. Want 't is beter in 't echt.

Alles wat we willen meedelen, kunnen we tegenwoordig emailen, SMSen en ... euh bloggen. En toch... niets toch. Daar houdt het op. We vinden digitale communicatie onmetelijk praktisch, en knikken collectief dat alle papier dat niet in de categorie "geboorte-, trouw- & overlijdensberichten" te schikken valt tot een vorige, stoffige generatie behoort.

Maar een post-itje op je scherm heeft zoveel meer impact dan een reminder in je Outlook. Een vakkundig geknipt treinticket heeft zoveel meer schwung dan een bepoteld geprint A4-tje. Echt flagrant wordt het pas als brieven worden vervangen door emails. Dat is zo'n beetje zoals Belgische frieten met mayonaise vervangen door sliertjes geel Gouden Gids papier met magere yoghurt. No look, no feel, no taste... Niet echt.

Ik was het bijna allemaal vergeten:

het schokje in de keel als je een brief vindt tussen schreeuwerige reclamefolders,

de kreukeltjes die getuigen van een gehaaste reis,

de imperfectie van een gebruikte postzegel,

de kinderlijke opwinding van het onbekende,

Het mini dilemma: envelop scheuren of volwassen met een mes openmaken.

Die seconde spijt die je hebt als je niet het geduld had een mes te nemen, en als gevolg een scheurtje in je brief hebt gemaakt...

zijn geur,

de hapering van de pen bij de eerste letter,

de inkt tot in de kleinste nerf van het papier,

de eerlijkheid en gewicht van handgeschreven letters,

een pretentieloze Z.O.Z.,

de mogelijkheid om hem te kussen, te scheuren, te verbranden, onder je kussen te verstoppen of een wankele tafel mee te stabiliseren,

te lezen op je terras, in je bad, op toilet en op de metro,

zijn tastbare aanwezigheid de volgende dag, en de dag daarop,

de inspanning van de schrijver,

zijn vanzelfsprekende uniciteit,

de signature,

een plaats van verzending met cafés en een kerk,

zijn voorkant, zijn achterkant en zijn soms vlijmscherpe zijkanten...

Red de brief. Schrijf je lief!

 

Parisly Yours

wouter

00:35 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Helemaal mee eens, zo zijn verjaardagen ook keer op keer een teleurstelling nu er geen echte kaartjes meer in de bus vallen :( En die afgeprinte vliegtuigtickets, ik vertrouw dat niet helemaal...

Gepost door: Nina | 27-03-09

vertaaloptie hallo,
alle info in een reactie op je allereerste blog...
Greetings Christelle

Gepost door: Stella en Charlie | 05-04-09

Kattebelletjes D. en ik schrijven elkaar wekelijk kattebelletjes. Altijd leuk om een briefje van je liefje te vinden. En je kan er een heleboel creativiteit in kwijt.

Gepost door: Chaoot | 07-05-09

De commentaren zijn gesloten.