29-05-09

050 / Chatoh No, thanks.

Afgelopen weekend bezocht ik met een internationale bende de chateaux van de Loirevallei. Dit doe je normaal enkel als je een bon met een Flair-wedstrijd  wint (hoofdprijs net mislopen) of als je pubertijd en het Interbellum synoniemen zijn. Het werd een "weekendje uncool", maar daar waren we na maanden van 14u per dag trendy wezen (nou ja...) ruimschoots aan toe. Met een ongelijk verdeelde  belangstelling voor de chateaux en de lokale wijnkelders scheurde onze Mini Cooper S (uncool, who?) richting Orléans.

Toen de statige beige kastelen, als dure dames gehuld in de blauwste lentehemel en omgeven door het sappigste lentegroen de volle glorie van hoffeesten, banketten en jachtpartijen bijna tastbaar maakten, was onze verwondering niet te ontkennen. Dagdromen over hoe geweldig leven in deze unieke parels zou zijn doken ongevraagd op tussen twee kiekjes. Om niet afgunstig te worden, is het menselijke brein zo geprogrammeerd dat we quasi onbereikbare dingen zodanig rationaliseren tot ze elke zin verliezen: Ferrari's zijn onmogelijk is stadsverkeer, die boezem is erg onhandig om te joggen, Jude Law heeft een slecht karakter, de Lotto winnen maakt het leven een beetje zinloos...

In dezelfde contexte, kunnen we het in het geval van adembenemende kastelen eens zijn over de volgende zaken:

  • Je wireless internet geraakt nooit door die door de dikke muren
  • De dichtste supermarkt is meestal mijlenver af...
  • ...en als je dan uiteindelijk terugkomt via je glamoureuze oprit met kasseien zijn je eieren gegarandeerd gebroken, en je melk ongevormd tot slagroom.
  • In 432 kamers is het uitgesloten de oplader van je GSM terug te vinden.
  • De woonkamer is 3 verdiepingen en 16 dubbele deuren verwijderd van de frigo in de keuken, dus als je om een pintje wil gaan tijdens de finale van Champions League, heb je een helft gemist tegen het moment dat je terug bent.
  • Je weet niet wie je echte vrienden zijn, want iedereen die vriendelijk tegen je doet wil zijn trouwfeest in je tuin organiseren.
  • In één kamer staat altijd een vervloekt spinnenwiel, in een andere toren zit een blondine met lang haar te jammeren dat ze weg wil, en in de kelder zit een afschrikwekkend beest in smoking triestig te kijken naar een verwelkt bloemetje onder een glazen stulp.
  • Je koets met paarden heeft hoogstens 4 PK, terwijl de kleinste Smart er ondertussen 45 heeft (en m'n Vespa 14).
  • In plaats van 3 weken roadtrip door Verenigde Staten kan je in de zomer net 2 maal je gras maaien.
  • Je bent verplicht 180 schilderijen uit je hoofd te kennen die bebaarde, stoffige lelijkaards voorstellen met lachwekkende pruiken die beweren je voorvaderen te zijn.
  • Je slaapt in hetzelfde bed als die kerels (die hoogstens 2 maal per jaar een bad namen).
  • Je vrouw lijkt op een kamerlamp, je oudste zoon wil je zo rap mogelijk in het graf, je broers spelen voortdurend oorlogje, en je schoonmoeder dicteert de wet.
  • Als je even niet oplet word je op een ochtend wakker en woont the Bachelor of een hele nest van Star Academy voor maanden bij je in.

't Is bewezen: er gaats niet boven 40m² appartement in Parijs! Oef...

Parisly Yours

wouter

chateaux

01:07 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-05-09

049 / Schuif aan

Als je jong, vrijgezel, succesvol, rijk, ongebonden, mobiel, gezond, intelligent, enthousiast, gevoelig, grappig, spontaan, accuraat, collegiaal, christelijk, ecologisch, integer, opgewekt, sportief en zelfbewust bent, lieg je.

Maar als je zelfs maar een paar van deze kenmerken op je kerfstok herkent, lijkt het leven op een welbepaalde momenten op een copieus buffet. Zo eentje dat je in Oostenrijkse viersterrenhotelsx op skivakantie aantreft. Tienduizend opties, één maag.

Het geheim van lekker eten zit in het maken van de juiste keuzes, of beter, in een evenwichtige samenstelling van je menu. Het loont om stiekem even te kijken hoe andere buffetgangers dit eindeloze labyrinth van alimentaire levenskeuzes doorwandelen.

Aan de saladbar van carrière (bestaande uit rauwe groenten, weinig verteerbaar, maar naar verluid 'goed' voor een mens) zie je vaak mannen in maatpak met vastberaden bewegingen hun take away potje volstouwen. Soms zie je ze één seconde, met een vage twijfel in de ogen, kijken naar de pastacorner, want hun menu mist toch een beetje smaak. Soms compenseren ze dit met pakken mayonaise.

In de pastacorner van het huwelijk komen koppels zich rijkelijk bedienen. Ze nemen vaak grote porties trouwtagliatelli, rijkelijk bestrooid met kinderparmasan die hun hele bord & buik vult zonder oog te hebben voor de rest van het buffet...

Sommige mensen kiezen zorgvuldig tussen de tientallen soorten passie-kazen naar hun favoriete smaak. Het zijn fijnproevers die met een hobbie, muziek of sport een groot deel van hun honger stillen. Ze passeren vaak langs de grote broodmand.

In de vriendenbroodmand vind je alle vormen, kleuren en maten deegwaren. Brood is onmisbaar bij elke maaltijd, en deelt de bijzondere eigenschap met meloenen dat je het moet geproefd hebben voor je weet welk brood echt lekker en voedzaam is en in welk brood voornamelijk lucht zit.

In de hoek met wereldgerechten (a.k.a. nieuwe ervaringsgerechten) vind je vaak mensen die voortdurend op zoek zijn naar nieuwe smaken, ingrediënten en sauzen. De meeste mensen komen uit gezonde nieuwsgierigheid, als bijgerecht bij een andere schotel. Maar sommigen komen hier terecht omdat ze pasta te calorisch vinden of nog niet de kaas gevonden hebben die hun echt helemaal zint. Hun bord is vaak nauwelijks geroerd als ze teleursgesteld de tafel verlaten, op weg naar de bar.

Aan de bar kan je tussen tientallen bezigheidscocktails kiezen: citytrips, te snel gelezen boeken, dagjes shoppen, half geleerde talen, een namiddag aan het zwembad, nuits blanches, dagen in bed, beschonken feesten,... De meeste van deze drankjes zijn lekker, maar verhogen de kans op hoofdpijn indien niet met mate geconsumeerd. Het is nauwelijks te argumenteren dat ze je maag vullen. 

Aan het dessertbuffet van verwachtingen, verlangens, projecten, dromen en plannen doen mensen soms de raarste dingen. In plaats van het te beschouwen als een smakelijk sluitstuk van de maaltijd, zie je ze haastig hun groot bord tot aan de rand vullen, zonder een enkel stukje cake, tiramisu, millefeuille over te slaan of een lepel chocolademousse of rijstpap te missen. Ogen groter dan de maag. Anderen gaan deze tafel ongeïnteresseerd voorbij, recht naar de fumoir of de bar. No Inspiration.

Sommige mensen hebben geen honger, andere laten hun vork vallen of eten te gulzig.

Maar nog het meest merkwaardig zijn diegenen die ongeduldig zitten wachten op bediening aan tafel. Dear tourist, it ain't gonna happen, life's a buffet! You have to go and get it.

Pareatsly Yours

wouter 

01:00 Gepost door Wouter* | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |